Jo De Visscher [°1976] is al als klein meisje gebeten door het modevirus. Ze gaat aan de slag met restjes stof waaruit ze volledige silhouetten voor haar Barbiepoppen knutselt en schakelt haar moeder in om bijpassende minitruitjes te breien. Terwijl ze opgroeit, stikt ze zonder enige voorkennis op een oude naaimachine haar eerste rokken.

Ze studeert wiskunde wetenschappen en raakt als tiener gefascineerd door een artikel over de restauratie aan de fresco's in de Sixtijnse kapel. Het stuk grijpt haar zo aan dat ze besluit om na haar humaniora de opleiding schilderkunst op de koninklijke Academie voor Schone kunsten in Gent te volgen waar ze zich specialiseert in de restauratie van hedendaagse kunst. In ’99 studeert ze af waarna ze ervaring opdoet in het S.M.A.K., MuHKA en kunstmuseum Bonn om uiteindelijk haar eigen restauratiebedrijf (contemporary art conservation) op te richten in Brussel.

Ze wordt gevraagd om mee te werken aan de tentoonstelling ‘Mutilate?-Vermink?’ van curator Walter Van Beirendonck in het MuHKA en voelt er haar passie voor mode opnieuw opflakkeren. Jo volgt haar hart, zegt de restauratiewereld vaarwel en legt zich vol overgave toe op kleding en mode. Ze schrijft zich in voor een intensieve cursus patroontekenen, leert stikken zoals het hoort en volgt een avondopleiding modeontwerp. Daarnaast werkte ze als freelancer in het koninklijk Museum voor Schone kunsten en het Modemuseum te Antwerpen.

Na het eindejaarsdefilé van haar mode-opleiding in juni 2007 krijgt ze zoveel positieve reacties dat ze besluit om haar collectie verder uit te bouwen en in eigen beheer uit te brengen onder het label ‘jodevisscher’.